Algemene leden vergadering Asten
Weer een interessant middagprogramma
Blijkbaar beviel de koffie met vlaai bij ontvangst uitstekend, het duurde even voor iedereen zich op onze vergaderlocatie, de filmzolder, had verzameld.
Het huishoudelijk gedeelte van de vergadering verliep vlotjes en zonder opmerkelijke zaken. Of het moet het ‘museum-in-de-aanbieding’ zijn van ons lid Gijs Scholten. Voor zijn privé museum is dringend een nieuwe locatie gewenst, bij voorkeur in zijn woonplaats Aalsmeer. Verder is het vermelden waard dat, naar aanleiding van het bezoek van een NVP-delegatie aan LNV-Dienst Regelingen, de leden konden worden bijgepraat over talloze wet- en regelgevingsproblemen. Op het ledengedeelte is hiervan ook een ‘schriftelijk’ verslag te vinden.
Na de lunch, een Astens Plenkske, opende Dirk Hekman het middagprogramma met een uiteenzetting over het prepareren van Afrikaans wild. In woord en beeld werden talloze tips gegeven, onder andere over hoe vormen aan te passen en werd nadrukkelijk bepleit creatief te zijn bij het oplossen van allerhande prepareerproblemen: niet voor alles bestaat een panklare oplossing.
Na de theepauze volgde een lange maar boeiende zit. In de reeks ‘de leden zelf aan het woord’ werd een gepassioneerd verhaal gehouden door verzamelaar/preparateur Jacques Driebergen. Aan de hand van een serie fraaie foto’s schetste hij een beeld van zijn verzameling opgezette dieren, vooral papegaaien, uilen en neushoornvogels.
Han Monteiro gaf vervolgens een impressie van het ‘torenbezoek’ Naturalis. Beelden van een collectie om van te watertanden met talloze soorten die een gewone sterveling nooit te zien krijgt.
Als laatste spreker nam Chris Walen ons mee naar de wondere wereld van de walvisskelet preparatie. Zo extreem dat het nauwelijks met ‘gewone’ skeletpreparatie vergeleken kan worden. Dagen snijden, trekken en sleuren aan een gestrande walvis, meestal in de winter en vaak in het donker. Macereren in containers, schedels die alleen met een hijskraan te verplaatsen zijn en de onmogelijkheid om goed te kunnen ontvetten. Een baaierd aan speciale problemen, maar toch een indrukwekkend mooi skelet als resultaat.
Of veel leden nog iets hebben kunnen zien van de andere kant van dit tweeledige museum, het Beiaard museum, was met dit volle programma maar zeer de vraag.